Ελληνική Πατριωτική Φωνή

  * Κώστας Δουζίνας ,  Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και πρόεδρος του Ινστιτούτου «Νίκος Πουλαντζάς»   Η πανδημία του κοροναϊού και τα μέτρα έκτακτης ανάγκης που υιοθέτησαν οι κυβερνήσεις επιβάλλουν την αυστηρότερη δυνατή πειθάρχηση της συμπεριφοράς και εκτεταμένο έλεγχο όλων των πλευρών της ζωής. Εντατικοποιούν σε πρωτοφανή βαθμό την άσκηση εξουσίας που ονομάστηκε βιοεξουσία και επιτελείται μέσω των στρατηγικών της βιοπολιτικής. Στον βιοπολιτικό καπιταλισμό, που ανάλυσε πρώτος ο Michel Foucault, η άσκηση εξουσίας από τον 19 ο  αιώνα και μετά δεν επικεντρώνεται στη διαχείριση και κατεύθυνση των ατομικών συμπεριφορών αλλά στον έλεγχο της βιολογικής ζωής. Πολιτικές για τη δημόσια υγεία, την παιδεία, το ρίσκο και την ασφάλιση, τη σεξουαλικότητα και τη γονιμότητα, τη μετανάστευση εφαρμόζονται με στόχο τη βελτίωση των ποιοτικών χαρακτηριστικών του πληθυσμού και αυξάνουν τις ατομικές γνώσεις και σωματικές δεξιότητες. Η βιοπολιτική ελέγχει τη ζωή και τις βιο...

  Αν μπορεί να εξαχθεί ένα ορισμένο συμπέρασμα... αυτό είναι ότι ο κορωνοϊός αποτελεί κάτι περισσότερο από ένα παθογόνο αίτιο το οποίο απειλεί τις ζωές πολλών ανθρώπων. Σε κίνδυνο τίθεται επιπλέον η δημοκρατία από τα πρόσφατα πειράματα με τις διάφορες μορφές διακυβέρνησης έκτακτης ανάγκης... Οι κυβερνήσεις έχουν πετύχει σημαντικό τεχνοκρατικό έλεγχο των πληθυσμών τους, οι οποίοι έχουν πειθαρχηθεί -με τη σημασία που λαμβάνει ο όρος «πειθαρχία» (discipline) στα τελευταία κείμενα του Φουκώ- ώστε να επιθυμούν την ασφάλεια αντί της ελευθερίας.» (Gerard Delanty, “Six Political Philosophies in Search of a Virus: Critical Perspectives on the Coronavirus Pandemic”) Ποιος νοιάζεται για τον Φουκώ; Πόσο και πώς έρχονται σήμερα σε επαφή με το έργο του οι ομάδες τις οποίες επηρέαζε κάποτε; Στο ερώτημα ανταποκρίνεται το άρθρο “How We Forgot Foucault” του Geoff Shullenberger, λέκτορα στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, το οποίο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό  American Affairs  αυτού του καλοκα...

 από efsyn.gr Ντίνα Δασκαλοπούλου ,  Εύα Παπαδοπούλου Η πανδημία άλλαξε τον ρου της παγκόσμιας Ιστορίας ανατρέποντας όλες τις βεβαιότητες. Ειδικά στην Ελλάδα ήταν το χειρότερο τέλος μιας εξαιρετικά οδυνηρής δεκαετίας. Μόλις πιστέψαμε ότι η ζωή θα επιστρέψει λιγάκι προς το καλύτερο, ήρθε ο κορονοϊός για να μας ρίξει άλλη μια κατακέφαλη. Από την αρχαιότητα ακόμα ο «μαύρος κύκνος» ήταν μια μεταφορά για να περιγράψει κάποιος το εξαιρετικά απίθανο, όπως ας πούμε την ύπαρξη μαύρων κύκνων. Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν αυτήν τη φράση μέχρι που... οι μαύροι κύκνοι ανακαλύφθηκαν. Από το 2007 η «θεωρία του μαύρου κύκνου» χρησιμοποιείται για να ερμηνεύσει τη στάση μας απέναντι σε ό,τι θεωρούμε παράδοξο και το ρίσκο. Ενας τέτοιος «μαύρος κύκνος» είναι και η πανδημία, η οποία δοκιμάζει την ανθρωπότητα που πίστευε -τουλάχιστον στον δυτικό κόσμο- ότι έχει τελειώσει με τέτοιου είδους καταστάσεις (πριν από 50 χρόνια δύο Πανεπιστήμια στην Αμερική έκλεισαν τα τμήματα τω...